Dreams can come true

april 28, 2008 at 10:53 am (Anouk)

Zaterdagavond was ik één van de gelukkigen met kaartjes voor de uitreiking van de 3FM Awards. Samen met mijn vriend stond ik vanaf half 7 in de rij om een goed plekje te bemachtigen. Natuurlijk wilde ik vooraan staan, Anouk zou komen optreden. Eenmaal binnen viel het allemaal nog wel mee met de drukte en hebben we rustig drinken gehaald. Bij het drinken werden er speldjes uitgedeeld, en guess welke ik kreeg: Anouk! Dit zou een topavond worden, ik voelde het!

Toen we in de zaal aankwamen, stonden we bijna vooraan bij het podium en werd er geroepen dat Anouk spetterend zou openen. Nog een keer dat gevoel dat het een topavond werd! Toen Anouk eenmaal het podium opkwam, barstte de zaal los, including me. Mijn vriend had ik de opdracht gegeven het hele optreden van Anouk te filmen, zodat ik zelf helemaal uit mijn dak kon gaan. En dat is goed gelukt! De energie die Anouk op het podium heeft, wordt zo goed overgedragen naar het publiek, niet te geloven. Het nummer Good God deed ze weer zo geweldig, dat de hele zaal los ging. Bij Modern World ontbrak het bekende dansje niet, en stond ze maar haar haar los te headbangen. Helemaal Anouk herself. De kleding was weer lekker apart zoals altijd, maar de stem weer voortreffelijk. Toen eenmaal de nominaties voor beste zangeres bekend werden gemaakt, was de spanning om te snijden. Zou Anouk deze mee naar huis nemen? En toen galmde er één naam door The Factory: Anoukkkkkkkk. In tegenstelling tot andere artiesten kwam Anouk van beneden, in plaats van van boven waar de artiesten zaten. Dit kon maar één ding betekenen. Anouk staat in het publiek! Toen dit tot me doordrong, heb ik mijn plekje vooraan afgestaan, en ben ik regelrecht naar de zijkant gerend. Mijn vriend achter mij aan met de telefoon met camera en ik duwend een loopweg gemaakt. En daar stond ze. Voor mijn neus. Tring, tring, de wekker?!

 

Nee, geen wekker! Dit is echt. Eindelijk komt mijn droom uit. Ik sta te trillen op mijn benen en vraag of ze met mij op de foto wilt. “Ja, tuurlijk” zei ze. En daar stonden we. Hoofd aan hoofd, arm om arm. Anouk staat naast me. Dit moment neemt niemand me meer af. Dat plekje vooraan kon me niks meer schelen, dit is waar ik voor kwam. Toen de foto eenmaal gemaakt was, liep ze weer weg. Ik heb de foto! Dat was het enige waar ik aan kon denken. De hele avond heb ik daar gestaan aan de zijkant. De muziek hoorde ik niet eens meer. Ik kon alleen maar denken aan Anouk die vaak even voorbij kwam lopen en een glimlach op haar gezicht kreeg toen onze ogen elkaar even kruisten. Yes, dit keer is mijn droom uitgekomen en werd ik niet gewekt door de stomme wekker!

 

Advertenties

3 reacties

  1. Esmeé said,

    Ik vind echt dat je superleuk schrijft. Echt een mooie aanvulling op je site:)

  2. Nina said,

    Echt leuk voor je meid!
    Zag het al op hyves idd 🙂
    Heb je gelijk even aan mijn linkjes op mijn eigen blog toegevoegd, dan kan ik je beter in de gaten houden 😉

  3. aimable said,

    Wat een leuke foto! Echt tof dat je met haar op de foto mocht :).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: