Anouk @ Gelredome

april 22, 2008 at 8:18 pm (Anouk)


Iets waar ik al maanden naar uitkeek, en gisteren was het eindelijk zo ver. Om 7 uur moest ik werken, maar toen stond ik al te stuiteren! En dat terwijl ik pas om half 3 werd opgehaald. Met de hele dag een koptelefoon op mijn hoofd ben ik flink in de stemming gekomen en kon de pret beginnen!
Op weg naar het Gelredome in de auto begon het al helemaal te kriebelen van binnen, het leek wel Sinterklaas als je vijf jaar oud bent. Met Who’s Your Momma uit de speakers geknald, zat de stemming er al goed in toen we aankwamen in Arnhem. Als laatste Good God, om vervolgens hyper het stadion in te lopen.

Daar aangekomen gelijk naar de merchandise stand gelopen om een superleuk shirt te kopen, die ik al een tijd via internet
op het oog had. En toen was het wachten, wachten wachten. Steeds op mijn horloge kijkend, stil worden als er een liedje was
afgelopen en een diepe zucht als er een nieuw liedje werd ingestart.

Om kwart voor 8 gingen de lichten! Eindelijk! Een kwartier te laat, maar het voorprogramma kon beginnen. Niemand minder dan Postman, hoe logisch, verzorgde het voorprogramma. Niet helemaal mijn muziek, maar tijdens Downhill kon zelfs ik meezingen. Helaas zonder Anouk, erg jammer.
Om half 9 vertrok hij weer en was het weer wachten. Ik was al lekker hyper geworden en het mocht van mij nu wel beginnen. Wanneer kwam Anouk?

Om 9 uur ging de muziek uit, de lichten uit, lichten op het podium aan en speelde de band een begintune. Toen ik daar eenmaal Anouk zag lopen, kwam er zelfs kippenvel op mijn rug te staan. Dat moment vergeet ik nooit meer. Eindelijk zou het beginnen. Het concert waar ik al maanden naar uit keek en waar iedereen in mijn omgeving van op de hoogte was door mijn hyper gedrag.

Toen de begintune van The Dark werd gespeeld was het eindelijk echt begonnen. wat een heerlijke opening! Make It Rain werd zoals altijd met veel gevoel gezongen, gevolgd door Modern World met het nu toch wel bekende dansje waar ik nog altijd van geniet. De ouwe gouwe Michel werd door het publiek uit volle borst meegezongen en mensen naast me moesten toch wel een traantje wegpikken. Toch wel het meest nieuwsgierige was ik naar het volgende nummer: Whatever You Say. Het nummer dat ze in het Paard van Troje nog niet durfde te zingen, knalde hier de speakers uit zonder een enkele valse noot. Wat een mens, wat een stem. Na dit nummer kon ze niks meer fout doen bij me.

Een van mijn favoriet van het nieuwe album, The Difference, werd gespeeld en blijft een heerlijk nummer. Vooral live is het genieten. Girl, R U Kiddin’ Me en Alright volgden en de zaal ging helemaal los. Vanaf Girl stond het hele Gelredome op zijn kop en had Anouk haar statement gemaakt.

Our Own Love, I Don’t Wanna Hurt, maar ook Graduated Fool werd met veel enthousiasme gespeeld door de nog jonge band van “Mamanouk”. Heerlijk hoe zij de
nummers vol overgave speelden. I’s So Hard door veel van het publiek uit volle borst meegezongen en ook het mooie Lost kon natuurlijk niet ontbreken op de setlist. Tijdens Sacrefice kropen veel stelletjes dicht bij elkaar en was het op sommige momenten stil in de zaal om zo te kunnen genieten van de stem van Anouk vol emotie.

Het leukste nummer van het album vind ik Ball & Chain en gelukkig volgde deze. Live klonk het allemaal zo mooi, dat ik niet kan wachten tot de dvd en cd van dit concert uit komen. Het concert is opgenomen en 27 juni kun je de live-cd en -dvd bemachtigen. Dat is zeker iets dat ik ga doen. Nagenieten, terugkijken, weer zo hyper worden, weer meebleren, ik kan niet wachten!

Maar het concert was nog niet afgelopen. De goede knallers Might As Well en Everything waren ook op de setlist te vinden. Might As Well is een heerlijk stampnummer, en zo dacht Anouk er ook over. Ze ging helemaal los en het was goed te merken dat ze er superveel zin in had. En dat willen we zien!

Na de wat heftigere nummers, werd het tijd voor wat balads. De nummers If You Were Mine, ook weer één van mijn favoriet (je kan beter vragen welke niet mijn favoriet is. Daar kan ik zelfs geen antwoord op geven) en One Word werden vol overgave gezongen, maar ook het publiek kon er wat van! Heerlijk hoe sommige mensen uit hun dak gaan. Gelukkig was ik niet de enige!

Helaas zag ik op mijn horloge dat het bijna tijd was. Duurde deze avond maar voor altijd. Maar helaas, wachten tot de cd en dvd. De rocknummers Jeruzalem, If I Go, en het altijd zo goede Nobody’s Wife werden nog even energiek gezongen als The Dark in het begin. En dat na 2 uur spelen, 2 keer
het stadion rond te hebben gelopen (er was een loopbrug!) en de hele tijd springen en stampen! Wat een topwijf.

Voordat we thuis op de bank mochten zitten (de woorden van Anouk) werd het concert afgesloten met Good God, het nummer dat natuurlijk nog ontbrak! De hele zaal ging helemaal los, want het drong helaas bij iedereen door dat dit het laatste nummer zou zijn. Nog flink meeblerend en meestampend om het concert goed af te sluiten. En dan zegt Anouk tot ziens. Het was gezellig, bedankt voor jullie komst, buiging en weg was ze. De lichten gingen aan en dan is het moment over waar je al maanden naar uit kijkt.

Het concert was voorbij, maar ben een ervaring rijker. Dit was echt het mooiste moment uit mijn leven. Anouk, Who’s Your Momma Tour 2008.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: