Dreams can come true

april 28, 2008 at 10:53 am (Anouk)

Zaterdagavond was ik één van de gelukkigen met kaartjes voor de uitreiking van de 3FM Awards. Samen met mijn vriend stond ik vanaf half 7 in de rij om een goed plekje te bemachtigen. Natuurlijk wilde ik vooraan staan, Anouk zou komen optreden. Eenmaal binnen viel het allemaal nog wel mee met de drukte en hebben we rustig drinken gehaald. Bij het drinken werden er speldjes uitgedeeld, en guess welke ik kreeg: Anouk! Dit zou een topavond worden, ik voelde het!

Toen we in de zaal aankwamen, stonden we bijna vooraan bij het podium en werd er geroepen dat Anouk spetterend zou openen. Nog een keer dat gevoel dat het een topavond werd! Toen Anouk eenmaal het podium opkwam, barstte de zaal los, including me. Mijn vriend had ik de opdracht gegeven het hele optreden van Anouk te filmen, zodat ik zelf helemaal uit mijn dak kon gaan. En dat is goed gelukt! De energie die Anouk op het podium heeft, wordt zo goed overgedragen naar het publiek, niet te geloven. Het nummer Good God deed ze weer zo geweldig, dat de hele zaal los ging. Bij Modern World ontbrak het bekende dansje niet, en stond ze maar haar haar los te headbangen. Helemaal Anouk herself. De kleding was weer lekker apart zoals altijd, maar de stem weer voortreffelijk. Toen eenmaal de nominaties voor beste zangeres bekend werden gemaakt, was de spanning om te snijden. Zou Anouk deze mee naar huis nemen? En toen galmde er één naam door The Factory: Anoukkkkkkkk. In tegenstelling tot andere artiesten kwam Anouk van beneden, in plaats van van boven waar de artiesten zaten. Dit kon maar één ding betekenen. Anouk staat in het publiek! Toen dit tot me doordrong, heb ik mijn plekje vooraan afgestaan, en ben ik regelrecht naar de zijkant gerend. Mijn vriend achter mij aan met de telefoon met camera en ik duwend een loopweg gemaakt. En daar stond ze. Voor mijn neus. Tring, tring, de wekker?!

 

Nee, geen wekker! Dit is echt. Eindelijk komt mijn droom uit. Ik sta te trillen op mijn benen en vraag of ze met mij op de foto wilt. “Ja, tuurlijk” zei ze. En daar stonden we. Hoofd aan hoofd, arm om arm. Anouk staat naast me. Dit moment neemt niemand me meer af. Dat plekje vooraan kon me niks meer schelen, dit is waar ik voor kwam. Toen de foto eenmaal gemaakt was, liep ze weer weg. Ik heb de foto! Dat was het enige waar ik aan kon denken. De hele avond heb ik daar gestaan aan de zijkant. De muziek hoorde ik niet eens meer. Ik kon alleen maar denken aan Anouk die vaak even voorbij kwam lopen en een glimlach op haar gezicht kreeg toen onze ogen elkaar even kruisten. Yes, dit keer is mijn droom uitgekomen en werd ik niet gewekt door de stomme wekker!

 

Advertenties

Permalink 3 reacties

Je zal het maar hebben

april 22, 2008 at 8:20 pm (Leven)

Gisteravond op de bank zappend, en opeens kwam daar het programma waar ik al jaren op wachtte. Je zal het maar hebben van BNN. Dit keer met overgevoeligheid als thema, een ding waar ik mij goed in kan vinden. De vrouw Nicole die al jaren te kampen heeft met eczeem krijgt van mij een staande ovatie. Wordt het nu eindelijk duidelijk in de wereld dat eczeem niet zomaar droge plekjes zijn?

Eczeem wordt in Nederland (misschien wel in de hele wereld?) volledig onderschat. Natuurlijk zijn er veel mensen die eczeem hebben, ruim 400 000 mensen hebben er last van. Maar dit loopt uiteen tot af en toe eens last hebben van wat roodheid en jeuk, tot je hele leven onderzitten. Doordat hier geen onderscheid in wordt gemaakt en er meer mensen zijn met af en toe een plekje, bestaat er veel verwarring over de ernst van eczeem.
“O, heb je last van eczeem? Nou, er zijn ergere dingen toch?” tot “Ach meid, wat erg. Morgen is het waarschijnlijk wel weer over?” zijn al vaak de revue gepasseerd. Even smeren met zalf en de volgende dag is weg. Dit fabeltje leeft nog steeds. Nee, nee en nog eens nee. In sommige gevallen helpt smeren helemaal niks meer, en kan er in het ergste geval alleen nog maar een stootkuur Prednison gegeven worden, zoals in het filmpje verteld wordt. Zodra deze kuur is gestopt, begint het verhaaltje weer van voor af aan.

In het ergste geval word je hele leven erdoor bepaald. De vrouw in het filmpje heeft nog nooit een vriend gehad, omdat ze zich ervoor schaamt. Ze noemde het vies en hield alle mannen op afstand. Nog iets over de viezigheid: alle kleding wordt vies. Je krabt, je wrijft, het gaat bloeden, wordt vochtig. Je hebt de hele tijd het gevoel dat je vies bent. Douchen maakt niet uit, een uur later heb je weer zitten krabben. Over douchen gesproken, ook dat is geen pretje. Het water doet zeer en zodra je eronder uit komt heb je weer jeuk.

Zoveel mogelijk thuis blijven als je een erge dag hebt, het liefst zo lang mogelijk stil blijven liggen in bed om er maar zo min mogelijk last van te hebben en het hele dag gloeien en zeer doen van het eczeem zijn dingen die door veel mensen niet worden begrepen. Kan eczeem zeer doen dan? Ja, dat kan. Heel erg zelfs.

Het allerlaatste puntje dat ik nog even ter sprake wil brengen is de spiegel, want ook daar herkende ik mij in. Je wordt wakker en het eerste dat mensen met eczeem altijd doen is kijken naar je lichaam. Kijken hoe je nu weer wakker bent geworden en of je een goede of een slechte dag hebt. Je kijkt en denkt “het valt allemaal nog wel mee”. Maar dan kijk je in de spiegel en lijkt het alsof het in 1 minuut tien keer verergerd is. Waarom lijkt het in de spiegel veel erger? En welk beeld zien de mensen nu, wat ik zag of wat de spiegel zal?

Nieuwsgierig geworden naar het filmpje? Klik op de volgende link, uitzending 3 en klik door naar 19:10.

www.jezalhetmaarhebben.nl

Hopelijk heeft dit programma gigantisch veel kijkcijfers gehad gisteravond en wordt er wat meer begrip getoond in de wereld.

Respect voor Nicole, en applaus voor BNN.

Permalink 2 reacties

De droomontmoeting met Anouk

april 22, 2008 at 8:19 pm (Anouk)


Een concert op een onbekende plaats en ik ga compleet uit mijn dak. Ik lijk overigens de enige te zijn. Er zijn mensen die af en toe wat liedjes kennen, en sommige springen er een beetje op los. De enige die helemaal los gaat ben ik. Alle liedjes van begin tot eind zing ik mee. Als het eenmaal 23:00 uur is, is het afgelopen. Het concert waar je alweer een tijd naar uit kijkt is over. Na het concert ren ik naar Anouk toe en vertel ik haar hoe goed zij was. Wat een goede performance heeft ze weer neergezet, en die stem was zoals altijd weer geweldig. Zoals we gewend zijn, lopen we samen naar het zitgedeelte waar we nog even wat nadrinken. Omdat ze bijna weg moet, en ik nog veel na bespreken heb met haar, pakt Anouk haar agenda om een afspraak te maken. Een hapje eten samen is altijd leuk. De afspraak wordt gepland, en Anouk geeft mij nog het t-shirt die zij in het Paard van Troje aan had tijdens een showcase. Ik vertelde haar al steeds dat ik dat shirt wilde hebben en dat ik het nergens kon vinden. En nu heb ik hem, het shirt van Anouk. We zeggen elkaar nog even gedag en Anouk gaat op naar huis. Ook ik vind dat het tijd wordt om richting het station te lopen.

En dan gaat mijn wekker. Half 8. Tijd om naar mijn werk te gaan. Huh, is dit allemaal gedroomd? Het leek allemaal zo echt. Maar helaas, het was een droom en
ik baalde dat ik wakker werd. De Anouk-roes gaat dus zelfs in mijn slaap verder. Maar één ding is zeker. Ik heb Anouk toch een beetje in het echt gezien, en kan niet wachten tot het echte moment dat ik met haar oog in oog sta.

Permalink Geef een reactie

Anouk @ Gelredome

april 22, 2008 at 8:18 pm (Anouk)


Iets waar ik al maanden naar uitkeek, en gisteren was het eindelijk zo ver. Om 7 uur moest ik werken, maar toen stond ik al te stuiteren! En dat terwijl ik pas om half 3 werd opgehaald. Met de hele dag een koptelefoon op mijn hoofd ben ik flink in de stemming gekomen en kon de pret beginnen!
Op weg naar het Gelredome in de auto begon het al helemaal te kriebelen van binnen, het leek wel Sinterklaas als je vijf jaar oud bent. Met Who’s Your Momma uit de speakers geknald, zat de stemming er al goed in toen we aankwamen in Arnhem. Als laatste Good God, om vervolgens hyper het stadion in te lopen.

Daar aangekomen gelijk naar de merchandise stand gelopen om een superleuk shirt te kopen, die ik al een tijd via internet
op het oog had. En toen was het wachten, wachten wachten. Steeds op mijn horloge kijkend, stil worden als er een liedje was
afgelopen en een diepe zucht als er een nieuw liedje werd ingestart.

Om kwart voor 8 gingen de lichten! Eindelijk! Een kwartier te laat, maar het voorprogramma kon beginnen. Niemand minder dan Postman, hoe logisch, verzorgde het voorprogramma. Niet helemaal mijn muziek, maar tijdens Downhill kon zelfs ik meezingen. Helaas zonder Anouk, erg jammer.
Om half 9 vertrok hij weer en was het weer wachten. Ik was al lekker hyper geworden en het mocht van mij nu wel beginnen. Wanneer kwam Anouk?

Om 9 uur ging de muziek uit, de lichten uit, lichten op het podium aan en speelde de band een begintune. Toen ik daar eenmaal Anouk zag lopen, kwam er zelfs kippenvel op mijn rug te staan. Dat moment vergeet ik nooit meer. Eindelijk zou het beginnen. Het concert waar ik al maanden naar uit keek en waar iedereen in mijn omgeving van op de hoogte was door mijn hyper gedrag.

Toen de begintune van The Dark werd gespeeld was het eindelijk echt begonnen. wat een heerlijke opening! Make It Rain werd zoals altijd met veel gevoel gezongen, gevolgd door Modern World met het nu toch wel bekende dansje waar ik nog altijd van geniet. De ouwe gouwe Michel werd door het publiek uit volle borst meegezongen en mensen naast me moesten toch wel een traantje wegpikken. Toch wel het meest nieuwsgierige was ik naar het volgende nummer: Whatever You Say. Het nummer dat ze in het Paard van Troje nog niet durfde te zingen, knalde hier de speakers uit zonder een enkele valse noot. Wat een mens, wat een stem. Na dit nummer kon ze niks meer fout doen bij me.

Een van mijn favoriet van het nieuwe album, The Difference, werd gespeeld en blijft een heerlijk nummer. Vooral live is het genieten. Girl, R U Kiddin’ Me en Alright volgden en de zaal ging helemaal los. Vanaf Girl stond het hele Gelredome op zijn kop en had Anouk haar statement gemaakt.

Our Own Love, I Don’t Wanna Hurt, maar ook Graduated Fool werd met veel enthousiasme gespeeld door de nog jonge band van “Mamanouk”. Heerlijk hoe zij de
nummers vol overgave speelden. I’s So Hard door veel van het publiek uit volle borst meegezongen en ook het mooie Lost kon natuurlijk niet ontbreken op de setlist. Tijdens Sacrefice kropen veel stelletjes dicht bij elkaar en was het op sommige momenten stil in de zaal om zo te kunnen genieten van de stem van Anouk vol emotie.

Het leukste nummer van het album vind ik Ball & Chain en gelukkig volgde deze. Live klonk het allemaal zo mooi, dat ik niet kan wachten tot de dvd en cd van dit concert uit komen. Het concert is opgenomen en 27 juni kun je de live-cd en -dvd bemachtigen. Dat is zeker iets dat ik ga doen. Nagenieten, terugkijken, weer zo hyper worden, weer meebleren, ik kan niet wachten!

Maar het concert was nog niet afgelopen. De goede knallers Might As Well en Everything waren ook op de setlist te vinden. Might As Well is een heerlijk stampnummer, en zo dacht Anouk er ook over. Ze ging helemaal los en het was goed te merken dat ze er superveel zin in had. En dat willen we zien!

Na de wat heftigere nummers, werd het tijd voor wat balads. De nummers If You Were Mine, ook weer één van mijn favoriet (je kan beter vragen welke niet mijn favoriet is. Daar kan ik zelfs geen antwoord op geven) en One Word werden vol overgave gezongen, maar ook het publiek kon er wat van! Heerlijk hoe sommige mensen uit hun dak gaan. Gelukkig was ik niet de enige!

Helaas zag ik op mijn horloge dat het bijna tijd was. Duurde deze avond maar voor altijd. Maar helaas, wachten tot de cd en dvd. De rocknummers Jeruzalem, If I Go, en het altijd zo goede Nobody’s Wife werden nog even energiek gezongen als The Dark in het begin. En dat na 2 uur spelen, 2 keer
het stadion rond te hebben gelopen (er was een loopbrug!) en de hele tijd springen en stampen! Wat een topwijf.

Voordat we thuis op de bank mochten zitten (de woorden van Anouk) werd het concert afgesloten met Good God, het nummer dat natuurlijk nog ontbrak! De hele zaal ging helemaal los, want het drong helaas bij iedereen door dat dit het laatste nummer zou zijn. Nog flink meeblerend en meestampend om het concert goed af te sluiten. En dan zegt Anouk tot ziens. Het was gezellig, bedankt voor jullie komst, buiging en weg was ze. De lichten gingen aan en dan is het moment over waar je al maanden naar uit kijkt.

Het concert was voorbij, maar ben een ervaring rijker. Dit was echt het mooiste moment uit mijn leven. Anouk, Who’s Your Momma Tour 2008.

Permalink Geef een reactie

Anouk @ Paard van Troje

april 22, 2008 at 8:18 pm (Anouk)

Eindelijk eindelijk eindelijk was het zover! Op naar Den Haag, waar ik Anouk eindelijk live zou zien. Zo hyper als het maar kon, zat ik in de trein al mee te playbacken met de nieuwe, maar ook de oude, songs van Anouk. Gelukkig had ik een coupé helemaal voor mezelf en kon ik uitgebreid mijn gang gaan.
Eenmaal in Den Haag aangekomen, zag ik de menigte al staan in de rij. De lichten van de P van Paard kwamen me al tegemoet, en ik werd steeds zenuwachtiger en zenuwachtiger. Het gevoel dat je op Sinterklaasavond op Sinterklaas zit te wachten, dat gevoel kwam gisteren na enkele jaren weer terug. En ik kan je zeggen, het is geweldig! Het idee dat je je idool eindelijk live gaat zien, te weten dat ze live een superperformance neer kan zetten, en nog beter: dat het een exclusief concert is voor fanclubleden waar hooguit 1000 mensen komen. Een intiem optreden dus. Eenmaal binnen een mooi plekje gezocht op het balkon en het wachten tot half 9 tot het kon beginnen. En wat duurt dat lang als je wacht! 8 uur, kwart over 8, half 9, nog geen Anouk.
Maar dan, de muziek werd ingestart, de band kwam het podium op, en daar, eindelijk in de verte, zag ik haar: Anouk! En wat zag ze er gaaf uit! Trainingsbroek, sneakers, t-shirtje, helemaal a la Anouk en ik vond het geweldig. De opening met The Dark was geweldig, de opvolger Make It Rain supermooi en een van mijn favorieten, The Difference zorgde voor kippenvel.
Met Lost moest menig mens een traantje wegpikken, en Sacrifice werd zo vol bezieling gezongen, dat de kranen opengingen. Heb veel mensen zien huilen, maar het was ook gewoon heel erg mooi. Modern World deed Anouk ontzettend leuk, lekker de Anoukmoves laten zien (voor de mensen die het niet weten: tieten schudden en half moonwalken!) en met Might as Well ging het publiek los. En o, wat was ik blij! Even dacht ik dat het liedje Ball and Chain niet kwam. Ze speelde het tenslotte in Groningen vorige week ook niet. Maar daar was ie dan, en ik ging dan ook compleet uit mijn dak. Wat een nummer, wat een energie.
Jerusalem en Good God zorgden ervoor dat Anouk nog energieker werd dan dat ze al was. Springend van links naar rechts en dan nog zo’n volume uit dat strotje krijgen, helemaal top! En toen was ze weg. Zomaar, opeens. Mensen liepen al weg van het balkon. Ik blijf altijd even wachten tot de lichten aan gaan. Die bleven uit, dus het kon niks anders betekenen dan dat ze nog even haar moment pakte en het podium weer opkwam. En ja hoor, madame Teeuwe kwam weer! En ze zong een speciale toegift! Heel mooi. Om kwart over 10 was het toch echt het moment van de waarheid. Weg, helemaal weg. In een roes terug naar de trein gegaan, meeplaybacken in de trein (weer de coupé voor mij alleen) en nog helemaal hyper toen ik ’s nachts thuis kwam. Dit belooft wat voor 29 maart, want ja, in het Gelredome ben ik er weer!

De setlist van Anouk @ Paard van Troje:

The Dark
Make it rain
The difference
Lost
Sacrifice
Modern world
Might as well
Graduated Fool
If you were mine
It’s so hard
Ball and chain
Jerusalem
One word
Girl
Nobody´s Wife
Good God

En de toegift:
I don’t wanna hurt
If I go

Helaas geen Daze en Whatever You Say, maar de rest maakte het helemaal goed! Heb er geen woorden voor, zo goed, zo mooi (l) , de hyper blog hierboven beschrijft voldoende…

Permalink 1 reactie

Anouk is back! En hoe!

april 22, 2008 at 8:16 pm (Anouk)


Who’s Your Momma – Anouk

De nieuwe cd van Anouk ligt in de winkel! Supermooie voorkant, een pakkende titel (Who’s Your Momma) en nog beter: de muziek knalt de boxen uit! Wat een heerlijke top-cd heeft Anouk uitgebracht. Hotel New York vond ik een knaller, maar deze is zelfs nog beter! Dit belooft wat voor 29 maart, HET concert in het Gelredome! (Ich bin dabei, jij ook?)

1. If I Go: heerlijk rocknummer, met een superleuk deuntje die de hele dag in je hoofd blijft hangen.

2. Might As Well: leuk nummer met een funky sound. De melodie is geweldig, over Anouk d’r stem nog maar te zwijgen.

3. Make It Rain: kruising tussen een rocknummer en een ballad. Of dat bestaat weet ik niet, maar het klinkt geweldig.

4. Modern World: geen woorden eigenlijk voor dit nummer. Klinkt weer supergoed (zoals de hele cd).

5. I Don’t Wanna Hurt: een prachtige ballad, kippenvel gegarandeerd.

6. Good God: bekend bij iedereen momenteel. Een hoog meeschreeuw gehalte, en de clip is fa-bu-lous!

7. The Difference: de stem van Anouk is prachtig bij dit nummer. Het refrein heeft een geweldige tekst en melodie. Een nummer die je altijd wel wilt horen!

8. Whatever You Say: Anouk gaat een toontje hoger zingen. En ja, dat kan ze ook!

9. Ball and Chain: zoals het hele album, en ik al vaker heb gezegd: geweldig nummer, Anouk zingt het prachtig, heerlijke melodie.

10: Daze: leuk soft nummertje, maar wel eentje die je lekker mee kan blèren

11. If You Were Mine: super ballad, helemaal a la Anouk!

Wat een topwijf is het toch. Twijfels over de cd? Die trekken wel weg zodra je het in de cdspeler hebt zitten! Aanschaffen die hap! Enne, ik kan niet wachten tot 29 maart!

Permalink Geef een reactie

Shirley Almighty

april 22, 2008 at 8:15 pm (Dromen)


Bruce Almighty, Evan Almighty, Shirley Almighty. Yes, I’m dreaming. Maar soms kan dat ontzettend lekker zijn. Hoe mijn wereld eruit zou zien als ik het derde deel van …Almighty, genaamd Shirley Almighty, mocht invullen? Sluit je ogen en laat je meeslepen door de dromen van Shirley Almighty.

* Vogue Nederland wordt gelanceerd. Drie keer raden wie de hoofdredacteur wordt?

* De Topshop in Engeland wordt een hele dag geopend voor ALLEEN Shirley en Anouk. Oja, nog een leuk feitje: alles is gratis.

* De jackpot van 20 miljoen is gevallen op lotnummer BE 062762 en raad eens wie deze in zijn bezit heeft?

* Shoppen tot je er bij neervalt, natuurlijk met een mooie echte Balenciaga aan je arm. (en een Chloe, Fendi en nog veel meer exemplaren thuis op de plank)

* Oké oké, we zijn niet alleen maar materialistisch: alle oorlogen weg, uit de hele wereld en iedereen gelukkig.

* Een creatie van Daryl van Wouw, speciaal gemaakt voor mij mij mij.

* Hhmm, alleen Daryl? Doe ook maar Chanel, Balenciaga, Viktor & Rolf, en nog een hele rij ontwerpers.

* Door die 20 miljoen kan ik een mooie Mercedes CLK aanschaffen, en natuurlijk een prachtig penthouse in Amsterdam.

* Er wordt een reportage gemaakt van de persoon met de grootste inloopkast met de meeste schoenen, tassen, kleding en sieraden (Jaaaaa, dat ben ik)

* Een paar keer per jaar op vakantie gaan naar de meest luxe oorden, ook dat gebeurt in deze wereld.

Ik kan nog wel honderden punten opnoemen die mogen gebeuren. Stiekem blijf ik doordromen, in de hoop dat alles (oké, onmogelijk. met een paar punten ben ik al gelukkig, maar doe me in ieder geval die 20 miljoen. Kan ik daarmee de rest waarmaken) uitkomt. Wanneer komt God eens bij mij op visite?

Permalink 1 reactie

Sinterklaas vs Kerst

april 22, 2008 at 8:14 pm (Leven)


Sinterklaas kapoentje, gooi wat in mijn schoentje, gooi wat in mijn laarsje, danku Sinterklaasje. Ken je hem nog?. Zaterdag was het weer zover: de intocht van Sinterklaas. De goedheiligman is weer in het land en dat is goed te merken. Alhoewel de pepernoten al in augustus in de winkel lagen, worden er nu pas sinterklaasliedjes gedraaid op de radio. Ook worden de kinderen nu hyper omdat ze hun schoen weer mogen zetten. Elke avond vragen ze aan mama of de schoen met wortel weer bij de kachel gezet mag worden, en beginnen ze in volle borst te zingen.
De gidsen van de speelgoedwinkels liggen door hun hele kamer heen, gescheurd, op papier geplakt, kruisjes in de gids, de kinderen zijn tegenwoordig erg creatief. Als de kinderen eenmaal in bed liggen, gaan de ouders vol verwachting kijken naar wat hun kinderen hebben gemaakt. Hun hart slaat over. Het is tegenwoordig geen pop of lego meer. De kinderen willen computerspelletjes, Nintendo DS’en, PSP’s, noem het maar op. Daar gaat het welverdiende spaargeld weer.

Lijstje van nu.nl

Top 5 verlanglijst voor meiden 12-18 jaar
1. Bon voor kleding, schoenen, accessoires (72 procent)
2. Laptop (54 procent)
3. Nieuw mobieltje (46 procent)
4. Weekendje weg (45 procent)
5. iPod (42 procent)

Top 5 verlanglijst voor jongens 12-18 jaar
1. Laptop (48 procent)
2. Nieuw mobieltje (44 procent)
3. Playstation 3 / iPod (43 procent)
4. PSP (39 procent)
5. Xbox 360 (32 procent)

Dat Sinterklaas een echt kinderfeest is, is bekend (Oké oké, voor de meeste dan). De ouders kopen cadeautjes tot je er niet meer in gelooft. Daarna komen de lootjes en surprises maar vaak is dat ook na een paar jaar over. Was Kerst vroeger minder dan Sinterklaas, hoe ouder je wordt, hoe leuker je de kerstdagen gaat vinden. Cadeautjes voor elkaar kopen, gewoon weten wie cadeautjes heeft gekocht (de kerstman toch?) en gezellig met de familie bij elkaar.
Ja, ik vind de kerstdagen leuker dan Sinterklaas. De exacte reden? 5 december wacht ik vol spanning op Sinterklaas, maar rijdt hij mijn huisje voorbij (ben ik niet lief geweest dit hele jaar?). Rond de kerstdagen liggen er bij de kerstboom cadeautjes, waar óók mijn naam op staat. Hiep hiep hoera!

Permalink Geef een reactie

Anouk, The Fray, fucking awesome!!

april 22, 2008 at 8:13 pm (Concerten)


Ooit in je leven zo blij geweest dat je amper kan nadenken? Je staat te trillen op je benen, bent helemaal hyperactief en raakt niet uitgepraat. De glimlach gaat niet meer van je gezicht en je kan niet wachten tot het moment daar is. Zo voelde ik mij gisteren. Gisteren was op zich al een superdag, maar om half 5 werd dit alleen nog beter. Door lieve Ilse kan ik naar Anouk! Ja, je hoort het goed: ANOUK. Waar ik laatst een blog over heb geschreven dat ik dat voorbij moet laten gaan, omdat ik niemand had die meeging. En nu ga ik! Jippiieejjj! Zaterdag 29 maart is het zover, staanplaatsen nog wel. Heerlijk meeschreeuwen met Anouk, mijn wens komt uit!

Hopelijk is mijn stem dan niet zo slecht als gisteren en vandaag. Want waarom was het gisteren nog meer een superdag? Shirley en Ilse gingen naar The Fray in de Heineken Music Hall! Ik heb er maar één woord voor: het perfecte optreden! De band uit Colorado gaf een spetterend optreden, het voorprogramma was perfect, de lichten waren mooi, het publiek was gezellig, helemaal top! Alle liedjes van het album How To Save A Life kwamen voorbij, inclusief een nieuw nummer (?) en een cover, gespeeld door Isaac (de zanger) met een gitaar. De liedjes How To Save A Life, All At Once, Fall Away, maar ook de andere nummers speelden ze perfect. Ilse ging helemaal los bij Little House. Ik vind dat liedje niet het leukste van het album, maar zoals zij het gister speelden, kun je er niet omheen. Vanaf nu vind ik de hele cd top! How To Save A Life was weer perfect, maar de afsluiter Over My Head was toch wel het mooiste einde die ik me kon wensen! Mijn favoriete nummer werd gespeeld en iedereen ging totaal uit zijn dak. Echt een super-gaaf-top-cooliewoolie-optreden. Het volgende concert zijn Ilse en ik weer van de partij!

Permalink 1 reactie

Nee, ik zag hem eerder!

april 22, 2008 at 8:12 pm (Mode)


Altijd al gedroomd van een Cavalli-item in je kledingkast? Dan was het vandaag je kans! In de grote filialen van de H&M in vier grote steden hing vandaag de collectie van Roberto Cavalli for H&M. Je hoort het goed: hing. Ik denk niet dat er nu nog iets hangt. Grote groepen tieners, jonge vrouwen, maar ook oudere vrouwen en mannen stonden al vroeg voor de deur te wachten. Iedereen vroeg aan me of ik ook ging. “Als modefreak moet jij zeker ook wat bemachtigen van Roberto Cavalli?” Nee nee nee! Ik ga niet meedoen met die gekte. Het is en blijft H&M, en ga echt niet veel meer betalen omdat er Cavalli op het etiketje in je nek staat. Een babydoll voor 80 euro en een jurkje voor 200 euro. En dat allemaal voor een H&M-kledingstuk. Want ja mensen, dat blijft het gewoon: H&M. Als je een echt designeritem wilt hebben, zul je moeten sparen en naar PC Hooftstraat gaan met je dikke portemonnee.

Maar goed, ik dwaal af. Grote groepen mensen stonden voor de deur te wachten om de H&M te bestormen zodra deze open ging. Om 10 uur was het dan zover, de deuren waren nog maar een kiertje open of de hordes mensen stormen de H&M binnen. Hopelijk zijn er geen verkopers gewond geraakt. Binnen een paar minuten, hooguit 10, waren alle rekken leeg! He-le-maal leeg! Wat een freakshow. Vrouwen stonden te graaien, te gillen, te krabben, te vechten, en dat allemaal voor een item van Cavalli. Er werden dingen geschreeuwd als: “Ik heb deze jurk in een S, wie wil hem ruilen voor een M”, tot “Nee, ik zag die blouse als eerste en wil hem dan hebben want ik heb er het meeste recht op”.

De eerste dingen verschijnen alweer op Marktplaats. Verschillende mensen namen meerdere dezelfde jurkjes mee, omdat “dat voor vriendinnen was”. Yeah right! Dingen worden op Marktplaats verkocht om winst te maken. Lullig voor de mensen die de hele ochtend hebben staan wachten en niks hebben bemachtigd. Moeten hun via Marktplaats het driedubbele bedrag gaan neerleggen voor die ene babydoll die ze wilden hebben? Vanavond krijgen ze nog één kans. Om 23:59 zal de H&M onlineshop de collectie beschikbaar stellen, en wordt het klikken tot je een muisarm hebt.

De cameramensen die er waren hebben supergoede beelden. De hysterische mensen, duwend, trekkend, gillend, op beeld. Vanavond zal het in alle nieuwsprogramma’s worden uitgezonden. Hopelijk schamen de mensen als ze henzelf terugzien. Want hoe je het ook went of keert, het blijft een H&Metje.

Permalink Geef een reactie

Next page »